شلا قهای ا د بی

X

شلا قهای ا د بی

(ملافه سالهاست خوابش می آید )


	دستگرمی آلبالو خشکه چند دقیقه از شهر بالاتر دو نفر باهم ازدواج کردند جایی که همه چیز اندازه آلبالو های باغمون شده بود اصلا هم بلد نبودند بچه دار بشن اونقدر که من همش آلبالو خشکه می خوردم مجید پاییز۸۴ \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه بیست و هفتم آبان 1384 \|


	تق تق! وآهنگی که بهشت این حوالی را به خود جلب کرده و کریسمس را به دی تبریک میگوید انگار سالها پیش شاعری زیر این دسته گل کبود برایم اشک ریخته و تو دختری از نسل عیسی سنگ را بر آن می کوبی زمان در سال آخر روز آخر ثانیه آخر گیر کرده و تا آخرین خورشید پشت کوهی هم طلوع نکند همینجا ماندگارم! تنها گناه من قرار اسفندیست که روز به روز به پایم دود می شد و گناه تو صدای نوسانی تکه سنگی است که آونگوار بالای سرم میکوبی و نوشته ناکام روی اعلامیه را به رخم می کشی غافل از آن که بدانی پدرم خدا نا راضی است دیگر بس کن این سنگها که به هم میکوبی جز اینکه جرقه بزند و هر دو آتش بگیریم هیچ کسی را نمیامرزد مجید پاییز۸۱ \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در سه شنبه بیست و چهارم آبان 1384 \|


	واگن خامه ای فوت فوت با چند فوت بزرگ شده ای؟ فرقی نمی کند یک واگن خامه ای دیگر و قطاری که تو را فوت فوت می برد به آسمانها یا زیر این تکه سنگ اصلا فرقی نمی کند وقتی تو با یک فوت سرد می شوی \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در چهارشنبه هجدهم آبان 1384 \|


	جنوب شمالی رستورانهای جنوبی آشپزهای شمالی چقدر سیاه شده ای؟ آمده بودی تا پخته شوی اما تنها یک آشپز ... اتوبوسهای راهی بندر عباس سیاهت کرده اند یا راننده ها فرقی نمیکند حالا که تو صاحب یک برج شده ای نه در آسمان که در حاشیه شهر برایت ساخته اند و جای خالی دسته گلی که نیست به روی سنگی که مثل تو سیاه شده! شمال را به یادت می آورد حالا روی این ابرها که نشسته ای شمال و جنوب فرقی ندارد این برج آنقدر بلند است که می توانی از پنجره های شمالیش خاطرات جنوبی را مرور کنی آمده بودی تا... اما شعله های رستوران هم باور نکردند که سیاه شده ای آنقدر که یک جنوبی هستی! تابستان سال۷۹ \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در دوشنبه شانزدهم آبان 1384 \|


	شعر فرشته چقدر قشنگ فرشته را می خوری اتش جهنم را مینوشی مگر تو یکی یکدانه خدایی؟ نکند در روح تو بیشتر دمیمه! خدا که بعد منقل و بافور تو را نیا فریده و از خاکسترش تو را نساخته که اینقدر قشنگ فرشته را می خوری اتش جهنم را مینوشی \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در یکشنبه پانزدهم آبان 1384 \|


	اين همه كرم خاكى مطرود اى كاش زمانى كه سيبهاى بهشتى كرم زده شدند خدا كرمهارا مي بخشيد \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه سیزدهم آبان 1384 \|


	الف سقف خانه اشك مي ريزد چك چك پدر كه خانه را مي ساخت كاهگلها را زياد لگد زده بود شايد \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه ششم آبان 1384 \|