لطفا به کسی بر نخورد
این حرفها که راه دوری نمیروند تازه اگر رفتند برمیگردند هینجا من منت حرفهایم را نمی کشم حتی به قیمت کتاب شدنشان شاید هم یک نفر همینجا برای جفتش میخواند شاخ به من می آید مثل دماغ دراز قور قور را خودم برای یاکریمهای شمالی سروده ام می بینید با شعرهای من گرم گرفته اند
قل قل
نه پیک پیک
آخرش خود زکریای رازی میشوم رازی رازی هیچکس یرای سلامتیش شنگول نشد
(آقا سیب و انگور را با هم بزنید شاید طعم زندگیم عوض شود )
کجا بودیم اینجا کافه بود یا قهوه خانه اصلا قبل از انقلاب است یا بعد از انقلاب نه از آزادی رد شده بودیم عوازضی کاشان ریش یکی از آخوندها که با ما بود گروی کارت راننده شد که همراهش نبود
(بچه ها حساب کنید من میروم )
یادم می آید اول به مشهد اردهال رفته پای مناره علی ابن محمد باقر سهراب خاک شده بود جدیدا با هم خوب کنار می آمدند حتما یکی از آنها اخلاقش را عوض کرده بود روی قبر سهراب نوشته بود به سراغ من اگر می آیید شیشه گلاب هم بخرید شاید اوضاع مردم بیکار مشهد اردهال بهتر شود . آنها تمام پولهایشان را توی زری محمد باقر ریخته اند
(حالا فهمیدم سی درصد سهراب هفتاد درصد هم .....)
نه اصلا یادم نمی آید سنگ که نشده ام همه اینها دروغ بود خود کاشان رفتیم باغ فین چند روز پیش هم اینجا آمده بودم و زیر تاقهای کنار حوض ساز میزدم میگویند اینجا صدا می پیچد شاید بخاطر همین پولهای من روز به روز زیادتر میشوند از آنجا هم به بنای مسجد آقا بزرگ سر زدم همانجایی که مناره هایش آجر به آجر چروک خورده بودند و روز به روز پیر تر میشدند و بچه آخوندها زیر سایه بیت المال درس می خواندند تا بفهمند یکی از خیایان های اصلی شهر به کعبه میرسد
اما آخر می فهمیدند که عاقبتشون یا یا توی امامزاده هاست یا توی شهر قم گهگاهی هم به جمکران تجاوز میکردند اینجا هم بوی سیاست میدهد همان کویر مرنجاب بهتر است چند کیلومتر از کاشان آنطرفتر راه خاکی میشود.
بید گل را میگویم همانجایی که چند امامزاده و کلی قبر را مورچه ها شکافته اند و دانه دانه غذا به دهان خوشحال بیرون می آمدند. به کاروانسرای مرنجاب که رسیدیم چیزهای جالبی وسط کویربود (باغ و قنات و استخر و مرغابی )
از اقای آخوند پرسیدم شما که همیشه راست میگویید درست می بینم گفت درست می بینی راستی چقدر قشنگ ساز دهنی میزنی
شب حتما کنار ما بیا
جاده ابریشم همانجاها خاک شده بود و گله گله شتر بی سر و صدا رد مبشدند ما که تنها نبودیم انجمنی از شاعرانی که شعر به ریشهایشان بند بود هم بودند که سپید سپیدجوجه سرخ میکردندو غزل غزل مرغ میخوردند مست مست.
یاد مستی و مستوره ای چندان هم جالب نبود بقیه راه را خوئتان بالا بیاورید من اینجا چتر شاعر ها میشوم مطمئنا انقدر مست شده اند که نتونیم برگردیم
(حالا دختر تنها سفر میکنی )
هنوز هم میگویم این حرفها راه دوری نمی روند هر جا هم که بروند برمیگردند همینجا من روی این برگه چالشان میکنم
غلطهای زبانی و املائی را حلال کنید به روایتی در این ماه گناه چند برابر محسوب میشود.: - ( ؟ ) - :
|
+| نوشته شده توسط
مجید سعدآبادی در یکشنبه شانزدهم بهمن 1384
|
