همه چیز سطر به سطر روی هم چیده شدند که پنجره اینجا بنشیند بالهایش را باز کند و نگاه های من به خیابان بپرد . نه اصلن اینها شعر نیستند ! شعر از اینجا شروع می شود که تو هر روز رد می شوی و پرواز را نمی بینی .
|
+| نوشته شده توسط
مجید سعدآبادی در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385
|
