شلا قهای ا د بی

(ملافه سالهاست خوابش می آید )


	لطفا : خارج کن مرا از تاریکی های فکر و به نور فهم مرا گرامی بدار دوست داشت بداند چندتا دوستش دارم ؟ روستای ما نهضت ندارد اما کمی بلدم دوتا از انگشتهایم تو را زیاد دوست دارند آنقدر که به سیگار بند آمده اند بقیه اش را برای خدا نگه داشته ام من با تمام بلد بودنم یاد ندارم چیزی را بیشتر از ده تا دوست داشته باشم \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در سه شنبه هفدهم مرداد 1385


	آهای شما : خارج کن مرا از تاریکی های فکر و به نور فهم مرا گرامی بدار اسکلتهای دریاست که جوب به جوب توی شهر پیدا میشود! یک نی کافیست تا تمام دریا را به جوب برگردانی اشتباه نوشتم شاید حواسم با تنگ ماهی نزدیکی کرده بارها درست نوشته بودم ابرها خالی شوید اما غلط گرفتی و سیل آمد من یکروز از عمرم را یاد میگیرم آبشش دارم فقط توهمی مرا دوزیست کرده فردای همان روز جوب به جوب کنار ساحل مرا پیدا کنید \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه سیزدهم مرداد 1385